Erken yaşlarda yaşanan duygusal ihmal, bireylerin hayatlarının ilerleyen dönemlerinde ciddi sonuçlara yol açan bir hüsran kaynağı olmaktadır. Genellikle dış dünyaya uyum sağlayabilen bu kişilerin içsel derinliklerinde hissettikleri boşluk ve tatminsizlik, görünmeyen yaraların bir ifadesi olarak ortaya çıkar. Çocukken yaşanan duygusal destek eksikliği, kişinin ilişkilerinde ve kendini ifade etme yetisinde sonrasında köklü zorluklar yaratır.
Birçok araştırma, psikolojik ihtiyaçların çocukluk döneminde sağlıklı bir şekilde karşılanmadığı durumda bu durumun nasıl olumsuz yansımalar gösterdiğini belgeler hale gelmiştir. Çocukların mutlak olarak kabul edilmek ihtiyacı, onların ruhsal denge açısından son derece önemli bir unsur oluştururken çoğu zaman aile içindeki dinamikler göz ardı edilebilmektedir. Fakat sesli kavgalar ya da benzeri çatışmalar bile olmadan hakkınızda hissettiğiniz eksikliklerin ruh halinizi nasıl etkileyebileceği her zaman mümkün olabilir.
Ebeveyn sevgi ve ilgisinin yanı sıra sağlıklı iletişim kurulamaması da sorunları büyütmektedir. Bu tip melancholik yapıda büyüyen bireyler genellikle “Duygularını yüksek sesle ifade etmeye gerek yok” veya “Bunlar abartı” gibi düşüncelerin etkisiyle büyümektedirler. Sonuç olarak ise kendi hislerine hakim olmakta zorlanan insanlar, başkalarıyla da sağlıklı bağlar kurmakta sıkıntı çekmeye başlar.
Zamanla büyüyüp yetişkin olmayı öğrendikten sonra birçok kişi sırf alışkanlık gereği toplumsal normlara göre yaşamaya dair beklentilere kapılırken kendi isteklerinden vazgeçebilir hale gelir. İlişkilerde sabırlı kalmaya çalışmaları bazen karşı tarafla dahi doğru iletişimi kuramamaktan kaynaklanabilir; partnerine yük olma korkusu hissedebilmek çok yaygın olan bir durumdur.
Duygusal ihmalin izleri arasında sıkça rastlanan bir durum ‘kendini kötü hissetmek’, kişisel ihtiyaçlarını unutarak geçiştirmek ya da hislerini kelimelere dökecek cesareti bulamamak şeklindedir ki bunların yanında insan ilişkilerine olan katkıları oldukça önemlidir. Karşısındaki sevgiyi sorgulayarak dahi olsa hakikaten içine kapandıkları o boşluğun elinden çıkmanın birçok yolu olduğunu biliyorlar ama susturulmuş duyguları onları kabuğuna hapseder.
Uzun süre duygularını geride bırakan kişiler sonunda güçlü ilişkiler ve kapsamlı anlayış talepleri içinde olabildiğinin farkına varabilir lakin geçmişten elde ettikleri yeterlilikle asıl parcayı bulmaya yönelik çabalardan uzaklaşabilirler. Geçmiş ile yüzleşip yeniden bağlanabilmek için hala yardım arayışı içerisinde uluslararası alanda büyümenin peşine düşmekte kesat kalınmış hissedebilirler.
Son söz yerine; kimlik karmaşası kesinlikle derinlemesine incelemeleri gereken önemli hususlardan biridir ve bu tarihsel azametin hurafelerine veda ederek hissiyatlarının iyiliği adına sağlam adımlar atılmalıdır ki böylelikle insanların ruhlarına yeni değerlerle doldurulmuş yepyeni hikayeler kazandırılmış olacaktır!
